A+ A A-
  • Kategoria: Wywiady
  • Odsłony: 1399

Z wiceadmirałem Ryszardem Demczukiem, Inspektorem Marynarki Wojennej Dowództwa Generalnego RSZ rozmawia Tomasz Gos.
Wiceadmirał Ryszard Demczuk
Co w praktyce oznacza dla marynarzy służących na okrętach zastąpienie Dowództwa Marynarki Wojennej w Gdyni Inspektoratem Marynarki Wojennej w Warszawie?
 
W praktyce Dowództwo Marynarki Wojennej nie uczestniczyło w procesie dowodzenia na poziomie pojedynczych okrętów czy też grup okrętów. Marynarze służący na okrętach posiadali i posiadają nadal swoich bezpośrednich przełożonych w sztabach dywizjonów i dowództwach flotyll. Stamtąd otrzymują rozkazy i tam składają meldunki wynikające z realizacji procesu szkolenia.
Niemniej jednak w Dowództwie Marynarki Wojennej służyło wielu specjalistów wywodzących się z okrętów, którzy dysponowali wiedzą merytoryczną, doświadczeniem w sprawach morskich i byli „na miejscu”. Normalną praktyką była pomoc w sprawach służbowych na zasadach bezpośrednio sprawowanego nadzoru. W chwili obecnej znaczną część zadań rozwiązanego Dowództwa Marynarki Wojennej przejęły komórki organizacyjne Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Obszary za grożenia mogą pojawić się tam, gdzie migracja typowych zadań nastąpiła bez migracji specjalistów, którzy do tej pory te zadania realizowali. Zagrożenie to zostało zdefiniowane już w trakcie prac nad nowym systemem dowodzenia, gdzie autorzy przewidywali wzmocnienie struktur dowodzenia szczebla taktycznego (dowództwa flotyll) w celu jakościowego zasilenia paradygmatu: „dowodzisz, szkolisz, odpowiadasz.” Proces wzmocnienia struktur o dodatkowe stanowiska specjalistów jest na etapie planistycznym i ma doprowadzić w rezultacie do wyposażenia dowódców w odpowiednie narzędzia ułatwiające prowadzenie szkolenia w nowej rzeczywistości, która obdarzyła ich większą swobodą i wzrostem kompetencji w dowodzeniu podległymi siłami.
 
Czy przeniesienie ośrodka dowodzenia morskiego rodzaju Sił Zbrojnych do Warszawy będzie miało wpływ na sposób dowodzenia Marynarką Wojenną? Jeśli tak to jaki?
 
Artykuł zamieszczony dzięki
uprzejmości czasopisma Bandera
Ośrodek dowodzenia morskiego nie został przeniesiony do Warszawy, bo Centrum Operacji Morskich - Dowództwo Komponentu Morskiego (COM-DKM) od samego początku jego utworzenia znajdowało się w Gdyni i tam też zostało pozostawione w ramach nowego systemu dowodzenia w Siłach Zbrojnych RP. Dowodzenie nad wydzielonymi siłami MW realizującymi działalność operacyjną jak też działalność w obszarach odpowiedzialności za ratownictwo i poszukiwanie nadal sprawuje COM-DKM. Inspektorat Marynarki Wojennej posiada kompetencje w zakresie dowodzenia jednostkami wojskowymi MW, względem których zgodnie z decyzją Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, sprawuje merytoryczny nadzór w procesie szkolenia i realizowania działalności bieżącej. Dowodzenie w działalności bieżącej oraz dowodzenie operacyjne zostały rozdzielone w obszarach odpowiedzialności Dowódcy Generalnego RSZ i Dowódcy Operacyjnego RSZ.
 
Jakie są obecnie priorytety związane z rozwojem Marynarki Wojennej?
 
Priorytety są związane bezpośrednio z zasadniczymi obszarami odpowiedzialności Inspektora Marynarki Wojennej. Obszary odpowiedzialności wynikają zaś ze struktury organizacyjnej, układu komórek wewnętrznych oraz zakresu zadań przypisanych do poszczególnych stanowisk w Inspektoracie MW. Kompetencyjny nadzór nad szkoleniem oraz gestorstwem implikuje kategoryzację priorytetów. W szkoleniu głównym wyzwaniem staje się być poszukiwanie optymalnych rozwiązań, które wyzwolą korzyści synergii agregowanej w rezultacie planowania i prowadzenia działań sił w układzie połączonym. Priorytety w gestorstwie sprowadzają się między innymi do ścisłego nadzoru na realizacją projektów zapisanych w Planie Modernizacji Technicznej Marynarki Wojennej oraz do egzekwowania Programu Operacyjnego Zwalczania Zagrożeń na Morzu.
 
Czy zmiany związane z systemem dowodzenia Siłami Zbrojnymi spowodowały lub spowodują masowe zwolnienia marynarzy (żołnierzy) i pracowników wojska w Marynarce Wojennej?
 
Proces doboru kadr do struktur organizacyjnych DG RSZ oraz do DO RSZ jest już prawie zakończony, chociaż ostatnie wyznaczenia są jeszcze na etapie procedowania w Departamencie Kadr MON. Muszę w tym miejscu przyznać z pełną odpowiedzialnością, że zadanie polegające na obsadzeniu niespełna tysiącosobowej struktury DG RSZ oraz zupełnie nowego etatu DO RSZ, w tak ograniczonym parametrze czasowym, było wyzwaniem obarczonym ogromnym bagażem odpowiedzialności. Dyrektor Departamentu Kadr MON wraz z wydzielonym zespołem podjęli ogromny wysiłek aby doprowadzić do minimalizacji zjawisk negatywnych, związanych z utratą wysoce wykwalifikowanych kadr. Za to należą się szczere i uzasadnione słowa uznania. Sytuacja kadrowa w Inspektoracie MW jest taka, że zrealizowano w stu procentach planowany poziom ukompletowania. Obecnie nie występują już stanowiska wakujące i nie są prowadzone rozmowy kadrowe w celu poszukiwania kandydatów. Osoby, które w tej chwili jeszcze nie objęły swoich stanowisk, kończą kursy kwalifikujące lub wkrótce powracają ze służby zagranicznej w kwaterach NATO, aby wzmocnić swoją wiedzą i doświadczeniem strukturę IMW.
 
A co z nowymi stanowiskami w Warszawie?
 
Inspektor Marynarki Wojennej nie dysponuje obecnie wolnymi stanowiskami, które mógłby zaoferować tym oficerom, którzy do tej pory nie zadeklarowali chęci do służby w nowych strukturach. Nowe stanowiska zostały uzupełnione w całości kandydatami z rozwiązanego Dowództwa Marynarki Wojennej oraz oficerami którzy w bieżącym roku kończą służbę zagraniczną i powracają ze struktur NATO. Pewna, ograniczona zresztą liczba wakujących etatów występuje jeszcze w innych komórkach DG RSZ, jednak i tam procedury kadrowe zastały już wszczęte.
 
Dlaczego system dowodzenia Siłami Zbrojnymi uległ zmianie?
 
Odpowiedzi na pytanie o zasadnicze powody, które doprowadziły do wprowadzenia reformy systemu dowodzenia Siłami Zbrojnymi, znajdujemy dzisiaj wiele. Są one często zróżnicowane w zależności od rodzaju źródła z którego czerpią swój początek. Fundamentalną odpowiedź w tej materii dostarcza natomiast treść zawarta w „Białej Księdze Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej”, której uroczysta publikacja miała miejsce w Warszawie w dniu 24 maja 2013 roku. W podrozdziale zatytułowanym „Potencjał
Obronny” na stronie nr 47, piąty wers od dołu, autorzy przedstawili tezę (cytuję): „organizacja systemu kierowania i dowodzenia na szczeblu strategicznym jest mało efektywna. Rozbudowane, często dublujące swoje funkcje struktury dowodzenia nie przystają ani do potrzeb sojuszniczego współdziałania, ani do znacznie zredukowanej armii, komplikując zarówno planowanie strategiczne, jak i bieżącą realizację zadań. Najbardziej wyraźną słabością istniejącego systemu kierowania i dowodzenia siłami zbrojnymi jest niewydolność nadzoru nad wykonawstwem decyzji i rozluźniona dyscyplina realizacyjna. Wynika to przede wszystkim z wadliwej organizacji tego systemu, w którym minister obrony narodowej ma ograniczone możliwości pełnego kontrolowania sił zbrojnych.”
 
Jakie jednostki organizacyjne Marynarki Wojennej podlegają bezpośrednio pod Inspektora Marynarki Wojennej?
 
Wszystkie jednostki organizacyjne Marynarki Wojennej podlegają bezpośrednio pod Dowódcę Generalnego RSZ. Dowódca Generalny jest też przełożonym dyscyplinarnym wszystkich jednostek bezpośrednio jemu podporządkowanych. Inspektor Marynarki Wojennej zgodnie z decyzją Dowódcy Generalnego RSZ sprawuje jedynie merytoryczny nadzór nad 3. Flotyllą Okrętów w Gdyni, 8. Flotyllą Obrony Wybrzeża w Świnoujściu, Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w Ustce oraz Biurem Hydrograficznym Marynarki Wojennej w Gdyni.
 
Czy Centrum Operacji Morskich – Dowództwo Komponentu Morskiego przejmie niektóre kompetencje należące do tej pory do Dowódcy Marynarki Wojennej?
 
Zgodnie z przyjętym podziałem kompetencji, gdzie DG RSZ jest odpowiedzialne za przygotowanie sił do działania zaś DO RSZ ponosi odpowiedzialność za planowanie sił do operacyjnego użycia oraz za dowodzenie w pełnym spektrum, szeroko zakrojonej działalności operacyjnej, zakresy działania obu dowództw determinują granice odpowiedzialności w poszczególnych obszarach. Kompetencje rozwiązanego Dowództwa Marynarki Wojennej zostały więc podzielone między Inspektora MW, Inspektoraty DG RSZ oraz Centrum Operacji Morskich-Dowództwo Komponentu Morskiego, zgodnie z zadaniami, w jakie poszczególne struktury zostały wyposażone.
 
Ile osób pracuje w Inspektoracie Marynarki Wojennej? Ilu marynarzy (w tym oficerów i podoficerów) pracuje w Inspektoracie Marynarki Wojennej?
 
W strukturze Inspektoratu Marynarki Wojennej występuje Zarząd Morski, Zarząd Uzbrojenia oraz wydział koordynacyjny. W każdym z Zarządów znajdują się po trzy Oddziały, a w Zarządzie Morskim jest dodatkowo Wydział Operacyjny oraz samodzielny Inspektor do spraw awarii okrętowych. Na czele Inspektoratu MW umiejscowiony jest dwugwiazdkowy admirał. Zarządami dowodzą kontradmirałowie, natomiast oddziałami oficerowie w stopniu komandor. W sumie IMW liczy 50 żołnierzy zawodowych ( 3 admirałów, 46 oficerów starszych, 1 podoficer ) oraz 4 pracowników wojska.
 
W jakim zakresie Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej podlega pod Inspektorat Marynarki Wojennej a w jakim pod Inspektorat Sił Powietrznych?
 
Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej zgodnie z decyzją Dowódcy Generalnego RSZ została merytorycznie podporządkowana pod Inspektora Sił Powietrznych. Stanowi jednostkę bezpośrednio podporządkowaną Dowódcy Generalnemu. Inspektorat Sił Powietrznych posiada w swojej strukturze specjalistyczne komórki wewnętrzne, które zapewniają sprawowanie nadzoru nad BLMW.
 
Co w obecnej strukturze determinuje przynależność danej jednostki do tego czy innego rodzaju sił zbrojnych?
 
Charakter zadań realizowanych przez daną jednostkę decyduje w większości o przynależności danej jednostki do określonego Inspektoratu Dowództwa Generalnego RSZ. Podporządkowanie poszczególnych jednostek wojskowych wykonujących pokrewne zadania w tym samym lub zbliżonym obszarze w jeden spójny system, ma pozwolić na skuteczniejsze dowodzenie i kierowanie ich działalnością bieżącą oraz podnieść efektywność planowania długofalowego.
 
Jaka w nowych strukturach będzie rola oficerów flagowych?
Rolą Oficerów Flagowych w nowych strukturach będzie koordynowanie procesów planowania i organizowania szkolenia techniczno - specjalistycznego na poziomie 3. Flotylli Okrętów, 8. Flotylli Obrony Wybrzeża oraz Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w celu osiągania jednolitych standardów wyszkolenia w aspekcie prowadzenia działań połączonych. Oddział Oficerów Flagowych jest odpowiedzialny za koordynację procesu planowania szkolenia, nadzoruje jego realizację, prowadzi proces oceny i analizy rezultatów szkoleniowych oraz wdraża dokumenty normatywne regulujące całokształt szkolenia morskiego i specjalistycznego.
Tomasz Gos
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
 

WICEADMIRAŁ RYSZARD DEMCZUK
urodził się 3 sierpnia 1959 r. w Białej Podlaskiej. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej (1985). Ukończył: kurs przeszkolenia oficerów szczebla operacyjno – taktycznego (1990), międzynarodowy kurs oficerów sztabu w Akademii Obrony Holandii (1996), kurs integracji z NATO (1998), kurs „Liderzy XXI wieku” w Europejskim Centrum Studiów Bezpieczeństwa w amerykańskim Instytucie im Georga C. Marshalla w Garmisch-Partenkirchen (1998), studia podyplomowe w Akademii Marynarki Wojennej (2000) oraz podyplomowe studia dowódczo – sztabowe w Akademii Dowódczej Marynarki Wojennej w Newport (2001). Po ukończeniu studiów w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej od 1985 roku pełnił służbę w 3 Flotylli Okrętów w 1 Dywizjonie Okrętów Rakietowych, przechodząc wszystkie szczeble dowodzenia od dowódcy działu do dowódcy okrętu. W latach 1989-1994 dowodził okrętem rakietowym ORP „Oksywie”, a w latach 1995-1997 okrętem rakietowym ORP „Grom”. Następnie zajmował stanowiska w 3 Flotylli Okrętów i w Sztabie Marynarki Wojennej. W 2002 roku powrócił do Dywizjonu Okrętów Rakietowych i w tym samym roku objął nad nim dowodzenie. Następnie pełnił obowiązki głównego specjalisty w Dowództwie MW. W 2007 roku został dowódcą Centrum Operacji Morskich. W czerwcu 2008 roku zdał obowiązki dowódcy COM i został skierowany na studia polityki obronnej w Uniwersytecie Obrony Narodowej Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie. W dniu 1 grudnia 2009 r. objął obowiązki Szefa Szkolenia Marynarki Wojennej RP. Od listopada 2010 roku do sierpnia 2011 roku pełnił obowiązki zastępcy dowódcy Amerykańskiej Grupy Zadaniowej CJIATF-SHAFAFIYAT z podwójnym układem dowodzenia: USFA oraz NATO w strategicznym dowództwie ISAF w Kabulu.
Za osiągnięcia w ramach misji został wyróżniony przez Sekretarza Obrony USA odznaczeniem MERITOURS SERVICE MEDAL. 1 października 2012 roku objął obowiązki zastępcy Dowódcy Marynarki Wojennej – szefa Sztabu MW. Z dniem 19 sierpnia 2013 roku minister Obrony Narodowej Tomasz Siemoniak wyznaczył wiceadmirała Ryszarda Demczuka na stanowisko szefa Zespołu do spraw Inspektoratu Marynarki Wojennej w Grupie Organizacyjnej Dowództwa Generalnego RSZ. Od dnia 1 stycznia 2014 pełni obowiązki Inspektora Marynarki Wojennej w DG RSZ. Wiceadmirał Ryszard Demczuk jest także czołowym racjonalizatorem Marynarki Wojennej. Jego wnioski pt. „Proces dowodzenia. Metodologia pracy dowódcy i sztabu w planowaniu działań bojowych w aspekcie spełnienia wymogów interoperacyjności z procedurami obowiązującymi w NATO” oraz „Wykorzystanie planszetu OPA w walce o żywotność okrętu, wg. procedur NATO” zdobyły wyróżnienie dowódcy Marynarki Wojennej i zostały wprowadzone do stosowania w Marynarce Wojennej. W 2006 roku praca racjonalizatorska pt. „Modernizacja morskiej wyrzutni celu powietrznego ICP KOLIBER” zdobyła 1 miejsce w MW. Wiceadmirał Ryszard Demczuk jest żonaty i ma dwie córki. Interesuje się literaturą, historią cywilizacji i rozwoju myśli wojskowej.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy


Odśwież