A+ A A-

Wkrótce ze składu Floty Północnej Wyznaczono okręt K-403, który 17 lutego 1981 r. został Wycofany ze służby i stał zacumowany w porcie w Siewierodwinsku. Projekt roboczy przebudowy okrętu w pływające laboratorium projektu 667AK (Akson-1) opracowało LPMB "Rubin" jeszcze W tym samym roku. Prace modernizacyjne zrealizowała stocznia "Siewier" w okresie od stycznia 1982 do grudnia 1983. Przebudowa polegała głównie na usunięciu wyrzutni rakietowych w IV i V przedziałach. Otrzymano w ten sposób dużą przestrzeń, którą zagospodarowano na laboratoria i pomieszczenia dla personelu obsługującego. Okręt służył głównie do prób z sonarami stacjonarnymi i holowanymi. Jednostka wykonywała swoje zadania do 1990 r.

Pozytywne rezultaty eksploatacji podwodnego laboratorium zachęciły kierownictwo floty do wykorzystania tego rozwiązania dla prób kompleksów hydroakustycznych czwartego pokolenia. Pierwotnie zamierzano przezbroić w tym celu K-216. Przygotowaniem projektu technicznego i tym razem zajęło się LPMB "Rubin". W 1985 roku projekt oznaczony symbolem 09780 (Akson-2) był gotowy. Szeroki zakres prac modernizacyjnych, jakie należało wykonać, a co za tym idzie duży koszt przebudowy, skłonił biuro do zmiany decyzji. Postanowiono powtórnie przebudować KS-403 (takie oznaczenie nosił K-403 po pierwszej przebudowie). Skorygowany projekt techniczny 09780 dla tej właśnie jednostki przygotowano w 1988 r.

Prace modernizacyjne przeprowadzono w stoczni "Zwiezdoczka" od listopada 1990 do sierpnia 1995 r.

W sposób zasadniczy zmienił się wygląd okrętu. Było to konsekwencją zwiększonych rozmiarów samej anteny sonaru. Długość okrętu zwiększyła się do 151,8 m, a jego część dziobowa miała niespotykany kształt, przypominający olbrzymich rozmiarów balon.

Konstrukcja części dziobowej kadłuba zapewniała minimalny poziom zakłóceń elektrycznych i akustycznych. Przy wyposażaniu okrętu wykorzystano w dużym stopniu technologię światłowodów. Ze względu na dużą ilość wydzielanej energii cieplnej przez kompleks hydroakustyczny zainstalowano system chłodzenia wodą.

Trudności ekonomiczne, jakie przeżywała wówczas Rosja, spowodowały, że nie zrealizowano w pełni zakładanego programu przebudowy.

23 października 1996 r. okręt przekazano do eksploatacji Flocie Północnej. Od 1998 roku okręt nosi nazwę Kazań.

Urządzenia napędowe pozostały bez zmian. Uzbrojenie ograniczono do 4 wyrzutni torped kalibru 533 mm z zapasem 18 torped typu 53-65K lub SET-65. Obok tego. dla samoobrony okręt posiada 8 wyrzutni rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu typu "Igła-1".

Na bogate wyposażenie elektroniczne składają się: kompleks nawigacyjny "Niedźwiedzica", system łączności "Mołnija-LM" z podsystemem łączności satelitarnej "Symfonia". Do tego dochodzi jeszcze holowana antena łączności "Parawan".

KS-403 po przebudowie na okręt doświadczalny według projektu 09780. / Zdjęcie: zbiory Siergiej Bałakin

Na okręcie zainstalowano najnowszej generacji kompleks hydroakustyczny MGK-540 "Skat-3" o zasięgu do 220 km. Kompleks służy do nieprzerwanego śledzenia i informowania o sytuacji podwodnej wokół okrętu i klasyfikacji pojawiających się celów. W skład kompleksu wchodzi duża liczba urządzeń i stacji, min.: urządzenie wykrywania rozrzedzonych pól lodowych NOR-l, stacja poszukiwania min MG-519 "Alfa", echolodomierz "Siewier". Wszystkie te środki pozwalają na automatyczne wykrywanie, pelengowanie i śledzenie wszystkich możliwych celów (do 30 celów jednocześnie) w zakresach szeroko- i wąskopasmowych.

Ponadto okręt dysponuje stacją radiolokacyjną "Albatros" z przystawką RLK-101 "Korma", radarem śledzącym "Zaliw-P" (MRP-21A) oraz peryskopem PZNG-SM.

Projekt 667AN (09774)

Kolejnym okrętem projektu 667A, który przeszedł gruntowną przebudowę związaną ze zmianą przeznaczenia był K-411. Miał być wykorzystany do prowadzenia prac naukowo-badawczych oceanu światowego, pól fizycznych Ziemi i dna morskiego. Wyniki badań miały służyć nie tylko marynarce wojennej, ale także gospodarce narodowej.

Projekt techniczny przebudowy (oznaczony szyfrem 667AN) opracowano w CKBMT "Rubin" w 1982 r. Projekt zakładał wstawienie w miejsce wyciętych przedziałów rakietowych aparatury naukowo-badawczej, oprzyrządowania, a także kajut i pomieszczeń bytowych personelu naukowego.

W czasie przebudowy kadłub okrętu przedłużono do 162,5 m, co stanowi rekord wśród wszystkich przebudowanych okrętów serii. Wymontowano całe uzbrojenie torpedowe. Urządzenia napędowe pozostawiono bez zmian. Na bogate wyposażenie elektroniczne składały się: system informacji bojowej "Tucza", kompleks nawigacyjny "Niedźwiedzica", system łączności satelitarnej "Symfonia", sonar MGK-400 "Rubikon", stacja radiolokacyjna RLK-101 „Albatros”, radar śledzący MRP-10 "Zaliw-P", stacja obserwacji lodowej MT-70 i peryskop PZNG-6M.

Prace modernizacyjne przeprowadzono W MP "Zwiezdoczka" w kooperacji z SMP "Siewmaszpredprijatije", gdzie wykonano nową sekcję kadłuba. Trwały one od 10 października I983 r. do 30 grudnia 1990 r. Okręt przeszedł przyspieszone próby stoczniowe i państwowe i w 1991 r. został wcielony do floty. Klasyfikowano go jako duży atomowy okręt podwodny – laboratorium. Początkowo nosił sygnaturę KS-411, a od 3 czerwca 1992 r. BS-411. W dniu 8.09.1998 otrzymał nazwę Orjenburg.

Planowana, że w 2002 r. okręt zostanie wycofany ze służby i przekazany na złom. Środkowa sekcję kadłuba, mieszczącą aparaturę badawczą i pomieszczenia bytowe personelu, zamierzano wykorzystać zgodnie z nowym przeznaczeniem. Brak środków zniweczył te plany.

(ciąg dalszy nastąpi)

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy


Odśwież