A+ A A-
  • Kategoria: Typy OP
  • Odsłony: 3531

Historia rozwoju

Typ Sierra jest jednym z trzech nowych typów rosyjskich myśliwskich okrętów podwodnych o napędzie atomowym, które weszły do służby w latach 1984 - 85. Okręty typu Alfa, które posiadały kadłub z tytanu oraz reaktor chłodzony płynnym metalem okazał się dużym technologicznym sukcesem. Natomiast typ Akula, który ma konwencjonalny kadłub ze stali i reaktor chłodzony wodą przypomina okręt typu Victor III. Typ Sierra natomiast pod względem konstrukcji jest podobny do typu Akula. Okręty mają podobną wielkość.

Okręt podwodny o napędzie atomowym typu Sierra II. / Zdjęcie: Military-Today.com

Dwie podobne konstrukcje budowane w tym samym okresie mogą świadczyć o współzawodnictwie dwóch stoczni w Komsomolsku i Gorkim lub o regionalizacji stosowanej również przy budowie innych jednostek. Podobna sytuacja miała miejsce gdy budowano okręty nawodne typu Kresta II i Kara. Duże okręty do zwalczania wrogich okrętów podwodnych.

Pierwsza jednostka typu Sierra zwodowana została w lipcu 1983 r., w stoczni Gorki. Okręt bez ostatecznego wykonania przetransportowany został kanałem Białomorskim do Siewierdowińska gdzie zainstalowano wyposażenie. Okręt po odbyciu niezbędnych prób morskich wszedł do służby pod koniec 1984 r. Pierwotnie planowano zbudować aż 40 okrętów tego typu, ale wysokie koszty sprawiły że jedynie zbudowano łącznie sześć jednostek typu Sierra I (Projekt 945) i Sierra II (Projekt 945A).

Prawdopodobnie typ Akula i Sierra mają zamontowane identyczne czujniki oraz nowoczesne uzbrojenie torpedowo - rakietowe.

Prace nad projektem 945 rozpoczęto już w marcu 1972 roku. Opracowaniem projektu zajęło się Biuro Projektowe "Lazurit". Nowy typ okrętów z założenia miał się stać głównym okrętem myśliwskim w siłach Marynarki Wojennej ZSRR. Przy pracach konstrukcyjnych Biuro Projektów "Lazurit" postanowiło wykorzystać zdobyte doświadczenia przy budowie pojedynczego okrętu doświadczalnego Mike (K-278 Komsomolec).

Rosyjska Marynarka Wojenna potrzebowała po jednym okręcie z każdej serii do przeprowadzenia intensywnych prób. Pierwszy okręt typu Akula zbudowano w Komsomolsku nad Pacyfikiem (gdzie zbudowano okręty typu Victor III), a pierwszy okręt typu Sierra zbudowano w Gorkim na zachodzie kraju.

W 1990 postanowiono rozpocząć budowę zmodernizowanego okrętu typu Sierra II określonego jako Sierra III. Projekt jednak został w 1993 zaniechany. W 2007 roku pojawiły się informacje iż kadłub niedokończonego okrętu został skierowany do stoczni Zvezdochka w Severdovinsku w celu naprawy lub prowadzenia dalszych prac. Nic nie wiadomo jednak by postanowiono prowadzić dalsze prace mające na celu ukończenie jednostki. Okręt ten otrzymał oznaczenie 945 AB.

11 lutego 1992 K-276 Kostroma w drodze do Drydocka uległo kolizji z USS Baton Rouge (SSN-689). Okręt musiał być remontowany i w dniu 29 czerwca 1992 ponownie wszedł do służby pod zmienioną nazwą Krab. W 1996 roku przywrócono jednostce pierwotną nazwę. Okręt jest nadal w eksploatacji służbę odbywa we Flocie Północnej.

Okręty typu Sierra są nielicznymi jednostkami które posiadają kadłub zbudowany z tytanu. Rosjanom udało się wypracować technologię spawania tytanu i bez względu na wysokie koszty postanowili zbudować wzorem okrętów podwodnych typu Alfa, kolejne okręty o kadłubie z bardzo wytrzymałego tytanu. Umożliwia to osiąganie bardzo dużych głębokości, na które nie mogą zejść inne okręty podwodne na świecie.

Według źródła fas.org możliwa osiągana głębokość tych okrętów ma wynosić 2300 metrów. Okręt może zejść w krytycznych momentach na głębokość 2625, natomiast głębokość która powoduje zgniecenie okrętu ma wynosić aż 3000 m. Nie wiadomo czy rzeczywiście aż tak wielkie głębokości są osiągane przez te okręty.

Konstrukcja i urządzenia elektroniczne

Okręty typu Sierra są o ponad 4 metry dłuższe od okrętów typu Victor III i nieco szersze. Zwiększenie szerokości było spowodowane koniecznością wyciszenia przedziału maszynowni, przez założenie izolacji dźwiękowej głównych elementów napędowych i pomocniczych szczególnie pomp i przekładni. Wszystkie te urządzenia izolowano od kadłuba poprzez stosowanie odpowiednich urządzeń wyciszających. Jednostki te mogą rozwijać prędkości do 30 węzłów. Pojedynczy wał obraca siedmiopłatową śrubę napędową, która zastosowana została również w typach Akula i Alfa. Sierry mają szerszy i bardziej spłaszczony kiosk w porównaniu do tego, który zamontowano w typie Victor III, jest nawet krótszy od kiosku w typie Akula. Przednie stary głębokości są całkowicie chowane, umieszczone blisko dziobu w sposób stosowany we wcześniejszych typach rosyjskich jednostek.

Część rufowa wyposażona jest w obecnie już standardowe usterzenie krzyżowe, z opływową gondolą, taką samą jak w typie Victor III, która umieszczona jest nad sterem kierunkowym. Okręty tego typu mają prawdopodobnie konstrukcje dwukadłubową. Wskazuje na to linia otworów dla wolnego przepływu wody wzdłuż kadłuba lekkiego.

Jednostki typu Sierra wykorzystują duży hydrolokator dziobowy o działaniu aktywno-pasywnym, który najprawdopodobniej był skonstruowany dla okrętów typu Victor. Urządzenie kontroli strzelania przystosowane zostało do wszystkich rodzajów broni podwodnych odpalanych z wyrzutni torpedowych. Hydrofony holowane wysuwane są z opływowej gondoli, która umieszczona jest nad sterem kierunkowym. Typ Sierra wyposażony jest w szereg czujników masztowych na, które składają się peryskop wachtowy i bojowy, radar nadzoru powietrznego, który połączony jest ze środkami wykrywania pasywnego, anteny do odbioru radiowego działające na bardzo niskich częstotliwościach, anteny nawigacji i anteny łączności błyskawicznej.

Budując te jednostki zrezygnowano z podwójnego luku położonego tuż za kioskiem, w którym mieściły się zwykle boje do łączności o zakresie bardzo niskich częstotliwości. Rozwiązanie takie stosowane było we wszystkich zbudowanych wcześniej rosyjskich atomowych okrętach podwodnych.

Główną różnicą pomiędzy okrętami projektu 945 a 945A (Sierra I a Sierra II) to przede wszystkim powiększony kadłub. Dzięki takiemu rozwiązaniu konstrukcyjnemu długość okrętu zwiększyła się o 5 metrów, a długość kiosku o 6 metrów. Przedłużenie kadłuba pozwoliło na powiększenie przedziału mieszkalnego dla załogi oraz zainstalowanie dodatkowych elementów, które znacznie poprawiły wyciszenie okrętu. Wydłużenie kiosku umożliwiło montaż dwóch kapsuł ratunkowych (jednostki typu Sierra I wyposażone były tylko w jedną kapsułę ratunkową) przystosowanych do wynurzenia z głębokości do 1500 metrów. Dzięki takiemu rozwiązaniu w wyniku awarii uratować się mogła większa część załogi.

Zainstalowany został również nowy sonar, podobny w charakterystykach do amerykańskiego. Częściowo w konstrukcji okrętów Sierra II wykorzystano technologie pochodzące z porzuconego projektu ultracichych okrętów podwodnych projektu 991.

Uzbrojenie

Okręty typu Sierra uzbrojone są w 6 dziobowych wyrzutni o mieszanej konstrukcji. Cztery standardowe wyrzutnie o kalibrze 533 mm i dwie o kalibrze 650 mm. Standardowe torpedy z naprowadzaniem akustycznym, przeznaczone do zwalczania zarówno okrętów nawodnych i podwodnych wystrzeliwane są z wyrzutni 533 mm. Z wyrzutni tych oprócz torped typu SET-72, TEST-71M i USET-80 można również wystrzeliwać rakiety dalekiego zasięgu SS-NX-21 oraz rakiety SS-N-15 uzbrojone w głowicę atomową, przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych.

Rakiety te są wystrzeliwane w podobny sposób jak rakiety Marynarki Wojennej USA typu Tomahawk. Prawdopodobny zasięg rakiet SS-Nx-21 wynosi od 1500 do 2250 km. Rakiety te mogą być wyposażone w głowice konwencjonalne oraz atomowe. Rakiety te przeznaczone są głównie do ataku na cele lądowe.

Z dwóch wyrzutni o kalibrze 650 mm można wystrzeliwać zarówno pociski przeciwskrętowe RPK-6 Vodopad /RPK-7 Vorobrc (SS-N-16 Stallion), które przenoszą torpedy do zwalczania okrętów podwodnych, jak i nową torpedę 65, która ma zasięg do 100 km i naprowadzana jest na cel po kliwaterze okrętu nawodnego.

  • Okręt podwodny typu Sierra I. / Zdjęcie: www.fas.org
  • Okręt podwodny typu Sierra I z dobrze widocznymi antenami i masztami zamontowanymi na kiosku. / Zdjęcie: www.fas.org
  • Nieco szerszy od okrętów wersji Sierra I, okręt typu Sierra II. / Zdjęcie: www.fas.org
  • Zacumowany przy nabrzeżu okręt typu Sierra II. Widoczne na kadłubie ubytki płyt dźwiękochłonnych zapewniających większe wyciszenie jednostki a co za tym idzie jej wykrycie. / Zdjęcie: Military-Today.com
  • Na tym zdjęciu jeszcze lepiej widać jak wiele płyt oderwało się od kadłuba. Na nowszych okrętach problem tan został już rozwiązany, wcześniej jednak Rosjanie nie potrafili sobie z tym poradzić. Z przodu widoczne są wyrzutnie torpedowe kalibru 533 mm. / Zdjęcie: Military-Today.com
  • Rysunek przedstawiający okręt podwodny typu Sierra I./ Rysunek: en.wikipedia.org
  • Rysunek przedstawiający okręt podwodny typu Sierra II./ Rysunek: en.wikipedia.org
  • Rysunek przedstawiający okręt podwodny typu Sierra III./ Rysunek: en.wikipedia.org
  • Okręt podwodny o napędzie atomowym typu Sierra II. / Zdjęcie: Military-Today.com
  • Okręt podwodny o napędzie atomowym typu Sierra II. / Zdjęcie: Military-Today.com
  • Stojący w bazie jeden z okrętów podwodnych typu Sierra I. / Zdjęcie: Military-Today.com
  • Widok z góry na okręt podwodny typu Sierra. / Zdjęcie: www.hazegray.org
  • Okręt typu Sierra II (Projekt 945B). Okręty te są większe i szersze od starszych jednostek. Posiadają również dwa wyjścia awaryjne przez, które załoga w razie awarii okrętu może wydostać się na zewnątrz. / Zdjęcie: www.hazegray.org
  • Okręt podwodny typu Sierra. / Zdjęcie: www.hazegray.org
  • Okręt podwodny typu Sierra I. / Zdjęcie: www.hazegray.org

Wykaz okręty typu Sierra

Typ Sierra I - Projekt 945 (Barakuda)
Nazwa okrętuRozpoczęcie budowyStan obecny
B-239 Tula 1987 r. wycofany ze służby
B-276 Kostroma/Krab 1987 r. nadal w śłużbie

 

Typ Sierra II - Projekt 945A (Kondor)
Nazwa okrętuRozpoczęcie budowyStan obecny
B-534 Niżny Nowogród grudzień 1990 r. nadal w służbie
B-336 Psków 1993 r. nadal w śłużbie

 

Typ Sierra III - Projekt 945AB (Mars)
Nazwa okrętuRozpoczęcie budowyStan obecny
K-123 Mars marzec 1990 r. okręt nigdy nie został ukończony


PRODUCENT:
ZSRR

KLASA:
Myśliwski okręt podwodny o napędzie atomowym.

DANE TECHNICZNE:
Wyporność:

  • Sierra I: nawodna: 7.200 ton, podwodna: 8.100 ton
  • Sierra II: nawodna: 7.600 ton, podwodna: 9.100 ton

Wymiary okrętu:

  • Sierra I: długość 107 m, szerokość 12 m
  • Sierra II: długość 111m, szerokość 14,2 m

Napęd:
Reaktor atomowy wodno ciśnieniowy PWR o mocy 190 MW, dwa silniki awaryjne, każdy o mocy1002 KM, 1 wał.

Prędkość:

  • Sierra I: 34 w. (63 km/h) w zanurzeniu
  • Sierra II: 32 w. (59,3 km/h) w zaniurzeniu
  • Sierra I i II: 10 w. (18,5 km/h) na powierzchni

Załoga: 61 marynarzy i oficerów

Zasięg nieograniczony, uzależniony tylko od zapasu żywności.

Autonomiczność: 50 dni

Źródła:
www.fas.org
www.military-today.com
en.wikipedia.org
www.naval-technology.com

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy


Odśwież