A+ A A-
  • Kategoria: II WŚ
  • Odsłony: 3027

Stanowisko dowódcy pancernika Scharnhorst sprawował komandor Fritz Hintze11, który objął je 14 października 1943 r. zastępując komandora Friedricha Hüffmaiera. Operacja „Ostfront” miała być jego pierwszym wyjściem w morze po objęciu tegoż stanowiska. Pozostałe stanowiska oficerskie zajmowali: I oficer komandor porucznik Dominik Ernst (od kwietnia 1943 r.), oficer nawigacyjny komandor podporucznik Lanz Edgar (od lutego 1943 r.), I oficer artylerii komandor podporucznik Bredenbreuker Walter (od kwietnia 1943 r.), główny mechanik komandor podporucznik (inż.) König Otto (od października 1943 r.).

Stan osobowy załogi w dniu 25 grudnia 1943 r. wynosił 1888 marynarzy i oficerów w tym także 40 (inne źródła 100) kadetów marynarki. W wyniku pośpiechu zaniedbano także zaokrętowanie grupy nasłuchowej B-Dienst, co było rutynową czynnością podczas akcji niemieckich ciężkich okrętów12.

Wsparciem pancernika była 4 flotylla niszczycieli dowodzona przez komandora Rolfa Johannessona, którego duże doświadczenie i wspólna dla niego i kontradmirała Beya taktyka, czyniła go silnym przeciwnikiem 13. Dowódcami poszczególnych okrętów byli: Z 29 (flagowy) komandor podporucznik Mutius, Z 30 komandor podporucznik Lampe, Z 33 komandor podporucznik Holtorf, Z 34 komandor podporucznik Hetz oraz Z 38 komandor podporucznik Brutzer.

Admirał Bruce Fraser, dowódca brytyjskiej Home Fleet. fot. zbiory Siegfried Breyer
Admirał Bruce Fraser,
dowódca brytyjskiej Home Fleet.
fot. zbiory Siegfried Breyer

W maju 1943 r. nowym głównodowodzącym Home Flett, został admirał Bruce A. Fraser (1888-1963), który zastąpił na stanowisku admirała Toveya (1885-1971). 55 letni admirał odznaczał się dużym doświadczeniem zdobytym już podczas I wojny światowej (od 1902 w brytyjskiej marynarce wojennej). W 1943 r. bezpośrednio dowodził operacjami konwojowymi na Morzu Barentsa z pokładu jednego z okrętów ciężkiej grupy osłonowej. Podczas eskorty konwoju JW-55B dowództwo nad okrętami grupy osłonowej (Force II) sprawowali: Duke of York (flagowy), komandor G.H.E. Russell, Jamaica, komandor J. Hughes-Hallett, Samuarez, kapitan marynarki E.W. Walmsley, Savage, komandor podporucznik M.D.G. Meyrick, Scorpion, kapitan marynarki W.S. Clouston oraz Stord, kapitan marynarki S. Storcheill.

Pancernik Duke of York już od marca 1943 r. wraz z bliźniaczym King Georg V osłaniał arktyczne konwoje, a po powrocie z operacji „Torch” rozpoczął ponowny żmudny okres patroli na Morzu Norweskim i Morzu Barentsa. Podobnie załogi pozostałych okrętów posiadały spore doświadczenie nabyte podczas rozmaitych operacji morskich. Doświadczenie kadry oficerskiej i wyszkolenie załóg, a także nowoczesny sprzęt radiolokacyjny tworzyły z nich bardzo groźnych przeciwników, z którymi według dyrektyw SKL i Hitlera niemieckie okręty nie powinny wdawać się w żadne potyczki.

Zespołem osłony bliskiej, złożonym z krążowników X eskadry, dowodził 56 letni admirał Robert Lindsey Burnett (1887-1959). Podczas I wojny światowej był dowódcą torpedowca i niszczyciela, a w okresie międzywojennym służył jako dowódca flotylli niszczycieli i eskadry krążowników we wschodniej Azji i południowej Afryce. W latach II wojny światowej obejmował stanowiska dowódcy sił minowych, niszczycieli i eskadry krążowników14. Podczas eskorty konwoju JW.-55B dowództwo nad okrętami Force 1 sprawowali: Belfast (flagowy) komandor F.R. Parham, Norfolkkomandor. D.K. Bain oraz Sheffield komandor C.T. Addis. Załogi tychże okrętów zdobywały doświadczenie już od 1941 r. podczas operacji konwojowych na Atlantyku, a później także na Morzu Barnetsa i Morzu Norweskim.

--------------------

(ciąg dalszy nastąpi)

11 Fritz Hintze – urodzony 13 maja 1901 r. Do lata 1942 jako oficer nawigacyjny na krążowniku Admiral Hipper.

12 B-Dienst (Beobachtung – Dienst) – odział nasłuchu radiowego kontrwywiadu armii.

13 Rolf Johannesson od 1938 r. dowódca niszczyciela Z 15, później dowódca niszczyciela ZG 3, a od 10 kwietnia 1943 r. dowódca 4 flotylli niszczycieli. Po śmierci Admirała Beya od lutego 1944 r. dowódca Kampfgruppe w Norwegii.

14 Od połowy 1944 r. głównodowodzący na południowym Atlantyku.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy


Odśwież